در مرد جوانی به دنبال تصادف موتور با مکانیسم Hyperextension-Varus دچار شکستگی پلاتوی تیبیا شده است. مهم‌ترین خصوصیت این نوع شکستگی کدام است؟
الگوی Hyperextension-Varus پلاتوی تیبیا
تعریف:
در مکانیسم hyperextension، کندیل‌های فمور به قسمت قدامی پلاتوی تیبیا فشار وارد می‌کنند و کورتکس خلفی تحت کشش قرار می‌گیرد.
خصوصیات رادیوگرافیک طبق رفرنس:
کاهش یا از دست رفتن اسلوپ خلفی نرمال تیبیا در پلان ساژیتال، مشخصه کلیدی این الگوست نکته سوال.
کورتکس قدامی دچار compression یا impaction می‌شود.
کورتکس خلفی دچار tension failure می‌شود، نه compression.
در پلان کرونال دفورمیتی varus ایجاد می‌شود.
نکته بالینی:
این الگو اغلب با درگیری anteromedial و قطعه posteromedial همراه است و به‌علت ریسک hyperextension instability و collapse، نیازمند شناسایی و فیکساسیون دقیق است.
چرا گزینه‌های دیگر نادرست‌اند:
گزینه ج (compression خلفی) و گزینه ب (tension قدامی) دقیقا برعکس بیومکانیک این مکانیسم هستند؛ در hyperextension کورتکس قدامی فشرده و کورتکس خلفی کشیده می‌شود. گزینه الف نیز نادرست است، زیرا این الگو با کاهش اسلوپ خلفی همراه است نه فلکسیون.
مردی جوان ۲۵ ساله در حادثه موتورسواری دچار شکستگی bicondylar پلاتوی تیبیا با قطعه posteromedial شده است. شکستگی بسته است. جهت اپروچ کدام گزینه صحیح است؟
اپروچ و توالی فیکساسیون bicondylar
تعریف:
الگوهایی که نیاز به پلاک در هر دو سمت دارند با ترکیب دو اپروچ، anterolateral برای آسیب لترال و posteromedial برای آسیب مدیال، درمان می‌شوند.
نکات کلیدی:
سمت مدیال معمولا ابتدا اپروچ و فیکس می‌شود و سپس سمت لترال در برابر آن buttress می‌گردد نکته سوال.
جااندازی دقیق سمت مدیال حیاتی است، زیرا اولین مرحله از یک پروسه ترتیبی است.
دو برش anterolateral و posteromedial تقریبا ۱۸۰ درجه از هم فاصله دارند، لذا skin bridge مشکلی ایجاد نمی‌کند.
نکته بالینی:
هنگام پلاک‌گذاری مدیال، مسیر پیچ‌ها نباید با پروسه بعدی سمت لترال تداخل کند و تعداد پیچ‌ها باید محدود نگه داشته شود.
خانمی ۵۲ ساله به دنبال تصادف دچار شکستگی Schatzker Type III پلاتوی تیبیا با depression کمتر از ۱۰ میلی‌متر شده است. در معاینه با اعمال استرس والگوس، طرف مدیال زانو باز می‌شود. مناسب‌ترین اقدام کدام است؟
ماهیت ناپایداری والگوس در شکستگی پلاتو
تعریف:
ناپایداری والگوس بالینی پس از شکستگی پلاتوی لترال اغلب ناشی از از دست رفتن support استخوانی به‌علت depression سطح مفصلی است، نه پارگی MCL.
نکات کلیدی:
جااندازی و فیکساسیون قطعه فرورفته، support استخوانی را بازگردانده و ناپایداری را برطرف می‌کند نکته سوال.
معاینه زانو پس از reduction و fixation اهمیت بالایی دارد، زیرا بسیاری از ناپایداری‌ها bony هستند.
یک بریس یا immobilizer روتین پس از عمل برای آسیب همراه کلترال کافی است.
نکته بالینی:
در این بیماران ترمیم یا بازسازی MCL ضرورتی ندارد و درمان شکستگی به‌تنهایی پایداری را restore می‌کند.
