کودک ۱۰ ساله با لنگش بدون درد مراجعه کرده است. در معاینه تست ترندلنبرگ انجام می‌شود. بیمار پای خود را برای ۱۰ ثانیه بالا نگه می‌دارد بدون اینکه افتادگی لگن ایجاد شود. اما بعد از حدود ۵۰ ثانیه لگن در سمت مقابل دچار افتادگی می‌شود. کدام گزینه تفسیر درست‌تری از این یافته‌ها است؟
تست ترندلنبرگ — تفسیر مثبت کاذب ناشی از خستگی عضله
پاسخ درست: تست ترندلنبرگ مثبت کاذب.
توضیح: تست ترندلنبرگ برای ارزیابی قدرت عضلات ابداکتور هیپ (بهویژه گلوتئوس مدیوس) انجام می‌شود و راهرفتن ترندلنبرگ در بیماران با ضعف عملکردی این عضلات دیده می‌شود. در تفسیر تست، ارزیابی باید در سی ثانیه اول انجام شود؛ اگر در سی ثانیه اول افتادگی لگن سمت مقابل ایجاد نشود تست منفی است. در این بیمار تا حدود سی ثانیه افتادگی نبوده و فقط پس از پنجاه ثانیه لگن سمت مقابل افتاده است؛ این افتادگی دیررس ناشی از خستگی عضله است نه ضعف واقعی ابداکتورها، بنابراین یک مثبت کاذب محسوب می‌شود.
چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند:
تست منفی یعنی هیچ افتادگی در زمان ارزیابی نباشد؛ اینجا افتادگی دیررس وجود دارد.
ترندلنبرگ جبرانشده اصطلاح استانداردی برای این یافته نیست.
نامیدن آن مثبت تاخیری حقیقی نادرست است چون افتادگی ناشی از خستگی است نه ضعف واقعی عضله.
پسر ۵ سالهای با درد ساق چپ حین بازی کردن مراجعه کرده است که توانایی راه رفتن ندارد. تندرنس در ناحیه متافیز دیستال تیبیا دارد. رادیوگرافی رخ و نیمرخ یافته واضحی مشاهده نمی‌گردد. اقدام مناسب تشخیصی چیست؟
شکستگی توددلر (Toddler's fracture) — اقدام تشخیصی
پاسخ درست: رادیوگرافی ساق در چرخش داخلی.
توضیح: در کودک خردسال با امتناع از تحمل وزن و تندرنس موضعی روی تیبیا، یکی از علل مهم لنگش بدون شرح حال واضح شکستگی توددلر است؛ یک شکستگی مارپیچ غیرجابهجای تیبیا که در رفرنس از علل لنگش گروه سنی نوپا ذکر شده است. این شکستگی مویی اغلب در نماهای استاندارد رخ و نیمرخ دیده نمیشود و برای آشکارسازی آن باید نمای مایل یا رادیوگرافی در چرخش داخلی ساق گرفته شود تا خط شکستگی مارپیچ روی قشر استخوان دیده شود. بنابراین اقدام تشخیصی مناسب بعدی رادیوگرافی ساق در چرخش داخلی است نه روشهای گرانتر یا تهاجمیتر.
چرا گزینه‌های دیگر غلط‌اند:
بون اسکن حساس است ولی غیراختصاصی و پرتوزا و معمولا گام اول نیست.
سیتی اسکن برای یک شکستگی مویی ساده توددلر بیش از حد و غیرضروری است.
سونوگرافی برای دیدن خط شکستگی استخوان روش انتخابی نیست.
همه گزینه های زیر جزو معیارهای ۴ گانه کوخر در آرتریت سپتیک مفصل هیپ می باشد، بجز:
معیارهای چهارگانه کوخر — گزینه استثنا
پاسخ درست: WBC بالا در مایع مفصلی جزو معیارهای کوخر نیست.
توضیح: چهار معیار کوخر برای افتراق آرتریت سپتیک هیپ از سینوویت گذرا عبارتند از: تب بیش از ۳۸ تا ۳۸٫۵ درجه، عدم توانایی تحمل وزن، سرعت رسوب گلبول قرمز بیش از چهل، و شمارش گلبول سفید خون محیطی بیش از دوازده هزار. معیار چهارم به شمارش گلبول سفید خون محیطی اشاره دارد، نه شمارش گلبول سفید در مایع مفصلی؛ بنابراین گزینه WBC بالا در مایع مفصلی جزو معیارهای کوخر نیست و گزینه استثنا همین است.
چرا گزینه‌های دیگر جزو معیارها هستند:
تب بیش از ۳۸ درجه، عدم توانایی وزنگذاری و سرعت رسوب بیش از چهل هر سه از اجزای رسمی معیارهای کوخر هستند.
