پکیج ترجمه تکست‌بوک زنان و زایمان، همه کتاب‌ها

تعریف سقط در سازمان‌های مختلف یکسان نیست. مرکز ملی آمار سلامت (National Center for Health Statistics) و سازمان جهانی بهداشت، سقط را از دست رفتن یا ختم بارداری با جنینی کمتر از ۲۰ هفته یا با وزن کمتر از ۵۰۰ گرم تعریف می‌کنند. با این حال، این دو معیار تا حدی با هم تناقض دارند، زیرا میانگین وزن جنین ۲۰ هفته حدود ۳۳۰ گرم است و ۵۰۰ گرم میانگین وزن جنین ۲۲ هفته است (Hadlock, ۱۹۹۱). معیارهایی که قوانین ایالتی تعیین می‌کنند و سقط را حتی گسترده‌تر تعریف می‌کنند، ممکن است بر این سردرگمی بیفزایند.

طبقه‌بندی بالینی سقط خودبه‌خودی..۲۰۰ سقط مکرر .......................۲۰۳ سقط سه‌ماهه دوم..................۲۰۵ نارسایی سرویکس........................۲۰۵ سقط القایی............................۲۰۸

درباره خود اصطلاح از دست رفتن زودرس بارداری نیز ناهمخوانی وجود دارد. American College of Obstetricians and Gynecologists (۲۰۱۹b) آن را بارداری داخل رحمی (IUP) غیرقابل‌حیات در ۱۲ ۶/۷ هفته اول بارداری تعریف می‌کند که یا ساک حاملگی خالی است یا ساکی حاوی رویان یا جنین بدون فعالیت قلبی. از دست رفتن مکرر بارداری تعریف‌های متفاوتی دارد، اما هدف آن شناسایی زنانی است که سقط‌های مکرر دارند (ص ۲۰۳).

روش‌های سه‌ماهه اول.....................۲۰۹ روش‌های سه‌ماهه دوم...................۲۱۳ پیشگیری از بارداری پس از سقط.................۲۱۴ منابع...................................۲۱۴ نابجا کمک می‌کنند. اصطلاح حاملگی با محل نامشخص (PUL)

به بارداری‌ای اطلاق می‌شود که با اندازه‌گیری سطح گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) شناسایی شده، اما محل آن در سونوگرافی تأیید نشده است. در این چارچوب، پنج دسته برای بارداری‌های اولیه پیشنهاد شده است: حاملگی نابجای قطعی، حاملگی نابجای محتمل، PUL، IUP محتمل و IUP قطعی (Barnhart, ۲۰۱۱). روش‌های تشخیص و درمان حاملگی نابجا در فصل ۱۲ شرح داده شده است.

سقط خودبه‌خودی رویدادی شایع در بارداری است. بیشتر سقط‌های زودرس ناشی از ناهنجاری‌های ژنتیکی است و از این رو فرصت پیشگیری اندک است. در زنانی که سقط دیرتر یا سقط مکرر دارند، احتمال وجود علتی مزمن که ممکن است قابل اصلاح باشد، بیشتر است. برخلاف این سقط‌های خودبه‌خودی، ختم بارداری ممکن است انتخابی باشد. در سقط القایی و نیز سقط خودبه‌خودی، گزینه‌های درمان شامل جراحی یا دارو است و پزشک باید با این روش‌ها و عوارض احتمالی آنها آشنا باشد.

در نهایت، سقط خودبه‌خودی شامل زیرگروه‌های تهدید به سقط، ناقص، کامل، فراموش‌شده و اجتناب‌ناپذیر است. این موارد در بخش‌های بعدی مورد بحث قرار می‌گیرند. از سقط عفونی برای طبقه‌بندی بیشتر هر یک از این موارد که با عفونت عارضه‌دار می‌شوند، استفاده می‌شود.