خلاصه فصول ارتوپدی، بلوک ۳: شانه و آرنج

تاریخچه (History)

• اولین گزارش آرتروپلاستی شانه مربوط به سال ۱۸۹۳ است: جراح فرانسوی Péan یک ایمپلنت پلاتین و لاستیک را جایگزین مفصل گلنوهومرالی کرد که با توبرکلوزیس تخریب شده بود.
• اوایل دهه ۱۹۵۰، Neer پروتز سر هومروس را برای شکستگی‌های پیچیده شانه معرفی کرد. او در سال ۱۹۵۱ نتایج اولیه جایگزینی سر هومروس با پروتز Unconstrained از آلیاژ کبالت-کروم (Vitallium) را گزارش کرد.
• سال ۱۹۷۴: پروتز هومرال Neer II معرفی شد که برای مفصل شدن با یک کامپوننت گلنوئید تغییر یافته بود.
• اوایل دهه ۱۹۹۰: Paul Grammont آرتروپلاستی Semiconstrained بهبودیافته‌ای معرفی کرد: یک کره فلزی در گلنوئید و یک لاینر پلی‌اتیلن و استم در هومروس، یعنی Reverse Total Shoulder Arthroplasty (RTSA). ویژگی‌های اصلی این پروتز در نسل‌های فعلی RTSA حفظ شده است.
• کامپوننت‌های گلنوئید TSA آناتومیک ابتدا برای فیکساسیون Cementless طراحی شدند: پیچ و پوشش متخلخل روی پشت‌بند فلزی (Metal backing) با پوسته پلی‌اتیلن. مطالعات طولانی‌مدت نرخ عارضه به طور غیرقابل قبول بالایی نشان دادند و این ایمپلنت‌ها عمدتا کنار گذاشته شدند.
• پس از آن تاکید بر بازگرداندن کینماتیک طبیعی با محل و جهت‌گیری آناتومیک سطح مفصلی گلنوئید، تکنیک‌های پیشرفته بالانس بافت نرم و تثبیت فیزیولوژیک مفصل قرار گرفت. بیشتر گلنوئیدهای فعلی پلی‌اتیلن و سیمانی هستند؛ طرح‌ها: Anchor-pegged، Pegged سنتی و Keeled. در کامپوننت‌های Inlay ایمپلنت داخل سطح گلنوئید فرو برده می‌شود (recessed into the glenoid face).
• شجره پروتزهای شانه (شکل ۱۳.۱ کتاب):
  • پروتزهای Constrained از نوع captured head (Bickel، Michael Reese، BME، Stanmore): شکستگی ایمپلنت، دررفتگی و لقی گلنوئید از عوارض بسیار شایع آن‌ها بود. Bickel، Michael Reese و BME فلز روی پلی‌اتیلن بودند؛ Stanmore ابتدا فلز روی فلز بود و بعد به فلز روی پلی‌اتیلن تبدیل شد.
  • توسعه و شکست TSA مقید حاصل دو فرض غلط بود: (۱) بیشتر بیماران آرتریتی روتاتور کاف ناکافی دارند؛ (۲) عملکرد روتاتور کاف را می‌توان با یک fixed fulcrum جایگزین کرد.
  • روش‌های Semiconstrain کردن اندوپروتز هومرال: گلنوئید Hooded، گلنوئید متصل به آکرومیون که مثل Spacer عمل می‌کند (Clayton)، و گلنوئید عمیق «کاسه‌ای». Neer hooded با گلنوئیدهای ۲۰۰٪ و ۶۰۰٪ عرضه شد. نسبت سود به خطر این ایمپلنت‌ها ضعیف است.
  • در گروه Reverse ball and socket، Delta III تنها طرح باقی‌مانده (sole survivor) با گلنوئید uncemented و surface mount است. طرح‌های Neer-type با Constraint کمتر و ماژولاریتی، بالانس بهتر بافت نرم و اجتناب از بارگذاری خارج از مرکز گلنوئید را هدف گرفتند.